Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wakacje. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wakacje. Pokaż wszystkie posty

piątek, 29 lipca 2016

Wegetarianin na wakacjach. Gospodarstwo Leszczynowa Dolina /Kwiatonowice, k. Gorlic


Dzisiaj trochę dłuższy wpis nie-przepisowy, ale nadal będzie o jedzeniu ;) W wakacje trzeba w końcu dobrze zjeść (i odpocząć od garów), a taką możliwość mieliśmy będąc w Leszczynowej Dolinie, we wsi Kwiatonowice (przysiółek Kochonka) koło Gorlic. Dobrze odnajdą się tam zarówno miłośnicy spokoju (w pobliżu jest głównie las i jeszcze jedno gospodarstwo), jak i rodziny z dziećmi - dla dzieciaków jest przygotowany plac zabaw z huśtawkami, piaskownicą, hamakiem, a od niedawno również trampoliną. Przy dobrej pogodzie dzieci mogą spędzić noc w namiocie rozbitym na podwórku :)

Do Leszczynowej Doliny chciałam pojechać już dawno, ale jakoś się nie udawało ;) W tym roku chciałam odpocząć od gotowani, a zarazem tłumaczenia innym co jemy, czego nie, co w ogóle można nam przygotować na obiad czy kolację itd. Dla p. Magdaleny i pomagającej jej Agi nie było żadnym problemem, że nie używamy mleka. W zasadzie większość posiłków, które nam serwowały były wegańskie (nie licząc masła i jaj na śniadanie). Codziennie dostawaliśmy pożywne śniadanie, zupę oraz ciepłą obiado-kolację.


Śniadanie składało się z zupy jaglanej z owocami i razowego pieczywa, do którego codziennie dostawaliśmy inną pastę - za każdym razem przepyszną (soczewicową, słonecznikową, fasolową, itp.), ogóki małosolne i pomidory. Mogliśmy też spróbować wegetariańskiego smalczyku.

Codziennie dostawaliśmy inną zupę. Przebojem był żurek z kiełbaską sojową, który chyba najbardziej posmakował naszym dzieciom. Poza tym brały dokładkę barszczu, ogórkowej i kalafiorowej.

Tzw. drugie dania, które otrzymywaliśmy w porze kolacji również bardzo nam smakowały :) Tutaj przebojem były sajgonki podane z ostrym sosem paprykowym, kaszą pęczak i surówką z kalafiora oraz pieczone placki ziemniaczane z sosem grzybowym (kurki własnoręcznie zebrała nasza gospodyni w pobliskim lesie) i kapustą kiszoną. Rizotto z soczewicą, spagetti z sosem pomidorowym, czy naleśniki z farszem z ciecierzycy też były przepyszne.


Pogoda nas nie rozpieszczała. Przez 3 kolejne dni padało... Ale dzieciom w zupełności to nie przeszkadzało - dziewczynki postanowiły stworzyć hodowlę ślimaków ;) Niestety ani wyścigi, ani ślimaczy ślub nie doszedł do skutku, ponieważ uczestnicy pouciekali... Na pewno warto było zabrać kalosze! :)

Deszczowa pogoda została nam wynagrodzona z nawiązką. Trafiliśmy akurat na przyjęcie urodzinowe młodszej mieszkanki Leszczynowej Doliny, gdzie zostaliśmy poczęstowani m.in. pysznym tortem.


Leszczynowa Dolina to urokliwe miejsce, do którego jednak stosunkowo trudno trafić, mimo znaków rozmieszczonych przez właścicielkę. My mieliśmy to szczęście, że trafiliśmy na mieszkanę Kwiatonowic, która wiedziała gdzie należy skręcić z głównej drogi, by dostać się do Doliny. Niby jest niebieski napis "Kochonka" na białym tle, ale żeby go dostrzec trzeba odwrócić głowę w odpowiednią stronę (w lewo jeśli jedzie się od strony Turzy, a w prawo - od strony Gorlic). Znakiem rozpoznawczym może być ogromna lipa, przy której należy zjechać w dół, a po przeciwnej stronie ulicy przystanek autobusowy (widoczne na zdjęciu poniżej). Dojazd może jeszcze utrudniać popularna internetowa mapa, która uparcie kierowała nas do Gorlic... ale nie daliśmy się wywieźć w pole ;)


Ceny w Leszczynowej Dolinie nie są wygórowane. Za nocleg dla osoby dorosłej zapłaciliśmy 25zł za dobę, a całodniowe wyżywienie kosztowało 50zł.

Warunki mieszkaniowe są przyzwoite. Mieszkaliśmy w domku, w którym są 2 trzyosobowe, przytulne pokoje (i 3ci pokój zajęty przez wolontariuszkę), salonik, kuchnia oraz łazienka. Na wieś wyjechaliśmy z Dziadkami, więc praktycznie cały domek był do naszej dyspozycji. Gospodyni, p. Magdalena, zamieszkuje mniejszy domek z werandą, na której spożywaliśmy posiłki.

Podsumowując - wyjazd uznajemy za udany i spokojnie możemy polecić to miejsce zarówno wegeterianom, weganom, jak i mięsożercom :P
Dzieciaki dobrze się bawiły, a dorośli odpoczęli :)

niedziela, 4 sierpnia 2013

Wakacyjne smaki. Kotleciki soczewicowo-selerowe

 

Kotleciki wymyślone na poczekaniu z dostępnych składników. Ponieważ jesteśmy na wakacjach z mięsożercami, którzy lubią tradycyjne posiłki (czytaj: kotlet + ziemniaki + surówka/sałatka) podane w tradycyjny sposób, żeby nie przepracować się w kuchni. Dla wszystkich ziemniaki i sałatka. Do tego dla nas kotlety wege, dla nich mięsne. Nasze kotleciki wyszły całkiem smaczne. Młodsza córeczka pożarła aż 2 i pół! :) Polecamy!

Składniki (na ok. 18 kotlecików):
  • 1szkl zielonej soczewicy, namoczonej przez noc w 2 szkl wody
  • 4-5 łyżek płatków owsianych (używam nie błyskawicznych)
  • 1/2 pęczka naci selera (młodego, razem z listkami), posiekanego drobno
  • 1/2 małej cebuli, drobno posiekanej
  • 1 jajko
  • 3-4 łyżki mąki pszennej razowej (użyłam typu 2000)
  • 2 duże ząbki czosnku, zmiażdżone
  • sól morska, pieprz
  • bułka tarta do obtoczenia
  • olej do smażenia
Soczewicę ugotowałam, dodałam do jeszcze gorącej płatki owsiane. Odstawiłam na chwilę, by masa ostygła. Następnie dodałam pozostałe składniki, dokładnie wymieszałam i formowałam kotleciki, które obtaczałam w bułce tartej. Smażyłam na odrobinie oleju aż się zezłociły.

Kotleciki jedliśmy z dodatkiem sałatki (sałata lodowa + pomidory + kukurydza + cytrynowo-miodowy vinegrette) i ziemniaków. Pasowałby do nich jakiś sos, np. pomidorowy, albo jeszcze lepiej chrzanowy, ale jesteśmy na wakacjach i leniuchujemy ;) W kuchni też, więc sosu nie było. Ponieważ Mężowi bardzo czegoś brakowało dodał sobie musztardę i też było smacznie.

niedziela, 28 lipca 2013

Wegetarianin na wakacjach. Ośrodek ORION, Wisła


Ostatnich kilka dni spędziliśmy w Wiśle. Szukaliśmy miejsca, gdzie będziemy mogli zjeść wegetariańsko /wegańsko. W internecie znaleźliśmy Ośrodek ORION w Wiśle. W sobotę wieczorem wysłaliśmy maila z zapytaniem, czy są jeszcze wolne miejsca i we wtorek byliśmy w górach. Mieliśmy szczęście, bo jeszcze 2 tygodnie wcześniej zostalibyśmy odesłani z kwitkiem, ale ponieważ grupa, która miała zarezerwowany Ośrodek dla siebie przyjechała w mniejszym składzie, znalazło się miejsce dla nas :)

Przed wyjazdem miałam (jak zwykle) obawy co do jedzenia, ale zostaliśmy miło zaskoczeni - wszystkie przygotowane dla nas potrawy były bardzo smaczne (no, z jednym małym wyjątkiem, ale go przemilczymy ;)). Byliśmy jedynymi wegetarianami w ośrodku, ale nie czuliśmy się w żaden sposób gorzej traktowani od mięsożerców. Dieta została specjalnie do nas dostosowana - kiedy powiedziałam, że nie używamy krowiego mleka na śniadanie zawsze czekało na nas sojowe; dostawaliśmy również do śniadań i kolacji herbatki ziołowe, bo zawiadomiliśmy, że za czarną nie przepadamy. Każdego dnia jedliśmy w ośrodkowej stołówce dwa dania - śniadanie i obiadokolację. Tylko w dniu przyjazdu jedliśmy obiad i kolację.

Śniadania w Ośrodku były podawane jako szwedzki stół. Oprócz tradycyjnych serów (i wędlin dla jedzących mięso), pieczywa, sałaty, pomidorów, ogórków, papryczki, podano nam też: sałatkę z brokuła z serem feta i prażonymi migdałami (przepyszna!), jajecznicę, parówki sojowe, oliwki, pasztet z soczewicy, kilka past - ze słonecznika (bardzo mi smakowała), z awokado i jeszcze jedną, której skład pozostał dla mnie tajemnicą ;) Można było też zjeść kilka rzeczy, których my akurat na śniadanie nie jemy: płatki (kukurydziane, jakieś kuleczki czekoladowe i jeszcze inne z małymi dziurkami) z mlekiem, kremy orzechowo-czekoladowe, masło orzechowe.

Obiady przygotowywane przez kucharkę, p. Elę i kierowniczkę Ośrodka, p. Ewę były naprawdę bardzo smaczne. Codziennie dostawaliśmy wegetariańską zupę i drugie danie. Najbardziej smakowały nam wegańskie gołąbki (z ryżem i proteiną sojową oraz sosem warzywno-pomidorowym) i kotleciki z kaszy jaglanej i migdałów (ponoć są smaczniejsze w wersji z orzechami włoskimi, ale na stanie były akurat migdały; może popełnię takie w domu - wtedy się przekonamy). Pyszne były też kluski na parze z sosem jagodowym.
Do tego codziennie dostawaliśmy deser - najczęściej jagody (które bardzo lubimy); raz trafiło się nam też pieczone w kuchni ciasto z wiśniami.

Ośrodek jest bardzo fajnie usytuowany - blisko rzeki, nieco dalej od głównej ulicy. Jest miejscem przyjaznym dla dzieci - zarówno nasza pięciolatka jak i 17-miesięczna pociecha miały się tam gdzie bawić. Oprócz rzeki Wisły (gdzie obie moczyły nóżki) i huśtawki, starsza polubiła trampolinę, a dla młodszej znalazła się piaskownica.

Żeby nie było tak kolorowo - kilka drobnych rzeczy wymagałoby naprawy (np. uszkodzona ławeczka w piaskownicy, czy skrzypiące drzwi do pokoju; wiem, że niektórym by to nie przeszkadzało, ale nam akurat tak). Same pokoje nie są nowocześnie urządzone, ale dla nas najważniejsze, że w Ośrodku jest czysto i schludnie - nie potrzebujemy 5-cio gwiazdkowego hotelu ;)

Ogólnie wyjazd bardzo nam się udał - mieliśmy ładną pogodę, miłe towarzystwo i na dodatek smacznie jedliśmy! Jeśli szukacie miejsca na wakacyjny wypoczynek, polecamy Ośrodek ORION w Wiśle :)

PS. Wpis nie jest sponsorowany ;)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...