Jabłecznik na spodzie jaglanym z posypką migdałową

Zainspirowana tym blogiem postanowiłam dziś upiec niecodzienne ciasto. Z jabłkami, których kupiliśmy sporo (udało nam się dostać niepryskane jabłka, które szczerze polecamy, jako że jabłka są jednym z częściej pryskanych owoców). Ciasto powstało na jaglanym spodzie (muszę się uczyć ukrywać proso, którego moja starsza córeczka od jakiegoś czasu nie chce jeść w postaci jaglanki, niestety); z dodatkiem nierafinowanego cukru muscovado, który nadaje mu ciekawego posmaku. Smacznie i zdrowo! :)
Druga wersja powstała z bardziej tradycyjną posypką - z mąki orkiszowej, cukru i masła (+ 2-3 łyżki płatków owsianych). I była równie smaczna :)

Składniki na spód (blacha o formacie 23x33cm):

• ok. 1.5-2 szkl ugotowanej kaszy jaglanej (ja użyłam pozostałej ze śniadania - była z dodatkiem migdałów i rodzynek)
• 2 łyżki nierafinowanego cukru (użyłam muscovado)
• szczypta soli
• 3 jajka, najlepiej z chowu ekologicznego
• 1/4 szkl oleju z pestek winogron
• 4 kopiaste łyżki mąki orkiszowej razowej

Składniki na posypkę:

• 1 szkl migdałów (nie obierałam)
• 1 kopiasta łyżka cukru nierafinowanego (użyłam muscovado)
• szczypta soli
• 100g masła
• 2 łyżki mąki orkiszowej razowej

Ponadto:

• ok. 1 kg jabłek, najlepiej niepryskanych
• 1 łyżeczka cynamonu
• ew. 1 łyżka cukru nierafinowanego (jeśli jabłka są bardzo kwaśne)

Kaszę wrzuciłam do malaksera, zmiksowałam (prawie) gładko (niestety niskoobrotowy malakser nie radzi sobie z zupełnie gładkim miksowaniem), dodałam jajka, cukier, sól oraz mąkę. Wymieszałam i wylałam na blachę wysmarowaną olejem i wysypaną mąką.

Przygotowałam posypkę - migdały zmieliłam w malakserze, dodałam cukier, szczyptę soli, mąkę oraz masło. Miksowałam na najwyższych obrotach aż wszystkie składniki się połączyły.

Jabłka obrałam, starłam na grubych oczkach. Dodałam cynamon i łyżkę cukru (tym razem z buraków, nierafinowanego; moje jabłka były bardzo kwaśne). Wymieszałam.

Jabłka wyłożyłam równomiernie na spód. Posypałam posypką. Wstawiłam do piekarnika nagrzanego do 180 stopni. Piekłam 45 minut.

Ciasto kawowe z czarnymi porzeczkami (na razowej mące)

Ostatnio mam większe zapotrzebowanie na słodycze. Z tego powodu częściej piekę ciasta, babeczki i przygotowuję inne pyszne słodkości. Tym razem przedstawiam ciasto kawowe z dodatkiem czarnej porzeczki. Próbowaliśmy je w kilku wersjach, np. używając kawy zbożowej zamiast tradycyjnej (ta wersja była nieco mniej wyrazista w smaku), albo czerwonej zamiast czarnej porzeczki (była równie smaczna). Ciasto zostało posypane cukrem pudrem, który zrobiłam z brązowego cukru trzcinowego (zmieliłam go przy użyciu blendera ręcznego, który ma największą moc z dostępnych w naszym domu tego typu urządzeniach). Do przygotowania tego ciasta nie jest potrzebny mikser, wszystkie składniki można wymieszać łyżką lub trzepaczką, tak jak ja to zrobiłam. Smacznego!

Składniki (tortownica 23cm):

• 1/2 szkl mocnej kawy
• 1/2 szkl mleka roślinnego (użyłam owsianego)
• 3-4 jajka, najlepiej z chowu ekologicznego
• 1/3 szkl oleju (użyłam z pestek winogron)
• 3 łyżki nierafinowanego cukru trzcinowego
• ok. 2.5 szkl mąki razowej (użyłam pszennej 2000, bo skończyła nam się orkiszowa)
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia (używam bez fosforanów)
• ok. 1 szkl czarnej porzeczki
• 1 łyżeczka cukru pudru, do posypania (najlepiej z nierafinowanego cukru)

W misce wymieszałam wszystkie płynne składniki, następnie dodałam mąkę, cukier oraz proszek do pieczenia. Wymieszałam i przelałam do formy tortowej wyłożonej papierem do pieczenia.

Na cieście wyłożyłam porzeczki.

Blachę wstawiłam do nagrzanego do 180 stopni piekarnika. Piekłam 35-40 minut.

Po wyjęciu ciasto lekko przestudziłam i posypałam cukrem pudrem.

Gofry orkiszowe z nutką kokosową

Jakieś 2 tygodnie temu kupiłyśmy z moją starszą córeczką gofrownicę, robiącą serduszkowe gofry :) Od tego czasu zdążyliśmy je zjeść już... hmmm... z 7 razy? Gofry jedliśmy na śniadanie, deser i nawet raz - słodką kolację. Mieliśmy wersję zwyczajną (tzn. bez dodatków w cieście), kakaowo-karobową, z dodatkiem kawałeczków gorzkiej czekolady, z serkiem mascarpone, biszkoptową (bez tłuszczu) i prezentowaną dziś na zdjęciach - kokosową. Wszystkie wersje bardzo nam smakowały! Niezmiennie do wykonania gofrów używam razowej mąki orkiszowej (typ 2000), której mam spory zapas.

Składniki:

• 3 jajka, białka i żółtka osobno (używam ekologicznych)
• 1 szkl mleka roślinnego (tym razem użyłam owsianego)
• 1/3 szkl oleju z pestek winogron + trochę do posmarowania gofrownicy
• ok. 2 szkl mąki orkiszowej razowej
• 2 łyżki wiórków kokosowych
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia (używam bez fosforanów)
• szczypta soli morskiej
• 2 łyżki cukru nierafinowanego (użyłam organicznego palmowego)
• dodatki: cukier puder (używamy domowego - zmieliłam nierafinowany cukier trzcinowy), domowe powidła śliwkowe lub robione podobnie (bez dodatku cukru) przetwory truskawkowe

Białka ubiłam z dodatkiem odrobiny soli. Odstawiłam na chwilę do lodówki. Żółtka wymieszałam z cukrem, mlekiem i olejem, a następnie dodałam mąkę, proszek i wiórki kokosowe. Do masy delikatnie wmieszałam ubitą pianę z białek.

Nagrzaną gofrownicę posmarowałam lekko olejem. Wylałam porcję ciasta i piekłam aż ciasto miało lekko złoty kolor i było chrupiące z wierzchu.

Podawałam (w zależności od upodobań jedzących) z dodatkiem cukru pudru lub domowych powideł śliwkowych.

Złote dukaty, czyli falafele

Lubimy ciecierzycę. Ale jakoś nigdy do tej pory się nie złożyło byśmy ją zjedli w postaci falafeli. Postanowiłam to zmienić. Wyszukałam więc w internecie przepis na (ponoć) falafel idealny. Nie wiem czy jest rzeczywiście idealny, ale bardzo nam smakował. Wyszedł chrupiący na zewnątrz i mięciutki w środku. Następnym razem trochę bardziej go doprawię (w oryginalnym przepisie zostało użyte o 100g mniej ciecierzycy niż ja miałam, a nie zwiększyłam ilości przypraw). Ta wersja dzieciom bardzo smakowała, może dlatego że była łagodna w smaku - starsza córeczka zażyczyła sobie nawet kilka do przedszkola zamiast kanapek. I wszystkie zjadła!

Składniki:

• 400g suchej ciecierzycy
• 1 mała cebula
• 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
• 1 łyżka drobno posiekanej pietruszki (w oryginalnym przepisie były 2 + 2 dodatkowe jeśli nie używamy kolendry, a ja akurat jej nie miałam, więc następnym razem dam zdecydowanie więcej)
• 1 łyżeczka kminu rzymskiego, zmiażdżonego w moździerzu (lub mielonego)
• po 1/2 łyżeczki ziaren kolendry (mielonych lub tak jak u mnie zmielonych w moździerzu), cynamonu, sody oczyszczonej
• szczypta pieprzu cayenne (użyłam zamiast chili, które zostało użyte w oryginalnym przepisie)
• 1 łyżeczka soli morskiej
• olej z pestek winogron lub masło sklarowane do smażenia

Ciecierzycę namoczyłam na noc. Następnego dnia odcedziłam ją i zmieliłam wraz z cebulą w maszynce do mielenia (nie można jej zastąpić blenderem, ani innym urządzeniem; tylko maszynka ;) Do ciecierzycy dodałam czosnek, pietruszkę oraz przyprawy. Odstawiłam na kilka godzin do lodówki (wystarczy na minimum 1/2 godziny, ale my akurat wybieraliśmy się na spacer, więc masa poleżała w lodówce nieco dłużej).

Z masy ciecierzycowej formowałam kotleciki - najpierw ściskałam ją w dłoniach (jeśli się nie dociśnie dobrze masy, kotleciki będą się rozpadały) formując kulkę, a następnie lekko ją spłaszczałam i smażyłam na oleju (na patelni miałam warstwę ok. 2 centymetrową oleju) ok. 2 minuty po każdej stronie.

Usmażone kotleciki odkładałam na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym, by odsączyć nieco tłuszczu.

Dobrze smakują zarówno same, jak i z dodatkiem ketchupu domowego (tak preferował mój mąż).

Wegańskie ciasto czekoladowe. Z polewą i migdałami

Coś na weekend ;) Pewnie dla niektórych będzie za mało słodkie - zawsze można zwiększyć słodkość, np. dodając do ciasta zmielonych daktyli, syropu z agawy, więcej miodu czy cukru nierafinowanego. Polewa została zrobiona z awokado z dodatkiem kakao i syropu z agawy; moim dzieciom bardziej odpowiada wersja miodowo-kakaowa (taką użyłam w tym cieście). Tutaj awokado jest nieco wyczuwalne (syrop z agawy, którego użyłam do posłodzenia nie ma właściwie swojego smaku, więc nie zagłusza awokado), wydaje mi się, że dodanie miodu do polewy byłoby lepszym rozwiązaniem dla nieprzepadających za posmakiem awokado. Tak czy inaczej - polecam wypróbować :)

Składniki (na tortownicę 23cm):

• 1 szkl płatków owsianych, zmielonych (zmieliłam je w malakserze)
• 1.5 szkl mąki orkiszowej, razowej
• 0.5 szkl mąki gryczanej
• szczypta soli morskiej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 łyżeczka sody oczyszczonej
• 1 łyżka cukru brązowego /miodu (można dać więcej)
• 2 kopiaste łyżki kakao, najlepiej ekologicznego
• 3 średnie banany
• 2 łyżki zmielonego siemienia lnianego
• 1/2 szkl oleju z pestek winogron
• 1 szkl mleka roślinnego (użyłam orkiszowego)
• polewa: 1 małe awokado, 3-4 łyżki syropu z agawy, 1 łyżka kakao
• uprażone migdały do posypania (lekko posiekane)

W misce wymieszałam wszystkie suche składniki (oprócz siemienia lnianego). 

Do misy malaksera wrzuciłam połamane na mniejsze kawałki banany - zmiksowałam, po czym dodałam siemię lniane oraz olej i mleko. Jeszcze raz wymieszałam. Powstały płyn przelałam do miski z suchymi składnikami. Wymieszałam łyżką.

Masę przełożyłam do wyłożonej papierem do pieczenia tortownicy (papier dałam na dno, boki posmarowałam olejem i posypałam mąką). Piekłam ok. 30 minut w temperaturze 180 stopni. Po upieczeniu studziłam na kratce.

Zblendowałam wszystkie składniki polewy, po czym rozsmarowałam ją na ostudzonym cieście. Posypałam posiekanymi uprażonymi migdałami.

Pyszne babeczki jęczmienne z gruszką, orzechami i cynamonem. Bez dodatku cukru

Czas na coś słodkiego - dawno nie było tu takiego przepisu, bo jakoś ostatnio nie mam ochoty na słodkie rzeczy. Tym razem pyszne, jesienno-zimowe babeczki. Można je nawet zjeść jako słodkie, drugie śniadanie. Nasze wylądowały między innymi w śniadaniówce przedszkolnej. Wyszły na prawdę bardzo pyszne!

Składniki (na 12 babeczek):

• 2 szkl mąki jęczmiennej
• 3/4 szkl mąki orkiszowej razowej
• szczypta soli
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia (używam bez fosforanów)
• 1 gruszka, obrana i posiekana w cienkie plasterki
• 1/3 szkl orzechów włoskich, połamanych na mniejsze części
• skórka starta z 1/2 cytryny (najlepiej niewoskowanej)
• 1/2 łyżeczki cynamonu (lub więcej, jeśli ktoś lubi)
• 1 jajko (najlepiej "0" lub "1")
• 1/4 szkl syropu klonowego /syropu z agawy
• 1/4 szkl oleju z pestek winogron
• ok. 1/4 szkl wody /mleka roślinnego
• 1 łyżka soku z cytryny

W większej misce mieszam oba rodzaje mąk z solą, proszkiem do pieczenia, cynamonem, skórką cytrynową, orzechami i gruszką. W mniejszym naczyniu mieszam płynne składniki (mieszałam je w 500ml szklanym pojemniku-miarce; na końcu wlałam tyle wody, by otrzymać w sumie ok. 400ml płynu). Płynne przelewam do "suchych", mieszam i przekładam do wyłożonej papilotkami formy na 12 muffinek.

Piekę w temp. 180 stopni przez ok. 23 minuty (najlepiej sprawdzić patyczkiem, czy ciasto jest już suche). Studzę na kratce.

Sernik z orzechową kruszonką i owsiano-karobowym spodem

Wiem, wiem, sezon nie ten (twaróg przecież wychładza...), ale Mąż zażądał sernika ;) Dawno nie piekłam niewegańskich wypieków, więc postanowiłam spełnić jego marzenie o serniku z kruszonką. Aby nie było tak niezdrowo, sernik powstał na owsiano-karobowym spodzie, a kruszonka została zrobiona głównie z orzechów włoskich. Do spodu i posypki nie użyłam już też masła, tylko oleju z pestek winogron - chciałam przynajmniej trochę zmniejszyć ilość produktów odzwierzęcych ;) Twaróg użyty do sernika nie został zmielony - nie miałam na to ani czasu, ani odpowiedniego sprzętu ;) Wiem, że dla niektórych to profanacja, ale mnie i moim domownikom zupełnie nie przeszkadzająca. Sernik wyszedł bardzo smaczny - zarówno na ciepło, jak i na zimno.

Składniki (blacha formatu 23x33cm):

• ok. 1 kg twarogu pełnotłustego (miałam 1300g)
• 1 laska wanilii, ziarenka
• 5 jajek
• 3 łyżki cukru trzcinowego nierafinowanego
• szczypta soli

Owsiany spód:

• 1 szkl płatków owsianych
• 1/2 szkl mąki orkiszowej razowej (użyłam typu 2000)
• 1 łyżka karobu
• 2 łyżki cukru trzcinowego nierafinowanego
• 3 łyżki oleju z pestek winogron 
• woda (tyle, by zagnieść elastyczne ciasto; użyłam ok. 1/2 szkl)

Orzechowa posypka:

• 1 szkl wyłuskanych orzechów włoskich
• 1 szkl mąki orkiszowej razowej (użyłam typu 2000)
• 3 łyżki cukru trzcinowego nierafinowanego
• 5 łyżek oleju z pestek winogron
• 3-4 łyżki wody

Zaczęłam od przygotowania spodu - płatki owsiane zmieliłam w malakserze (niezbyt drobno), dodałam mąkę, karob, cukier i jeszcze raz wymieszałam. Następnie dodałam olej oraz wodę w takiej ilości, by otrzymać elastyczne ciasto. Wyłożyłam nim blaszkę wysmarowaną olejem.

Ser wymieszałam z cukrem, solą i wanilią. Wmieszałam jajka, dodając po jednym (cały proces mieszania odbywał się bez miksera, za pomocą mieszadła ręcznego). Masę przelałam na owsiany spód.

Orzechy zmieliłam w malakserze - nie powstało mi jeszcze masło, ale orzechy nie były już aż tak sypkie. Dodałam mąkę, cukier, a następnie olej i nieco wody. Pokruszyłam ciasto na wierzchu sernika.

Piekłam 45 minut w temperaturze 180 stopni.